VERWAARLOOSDE JEUGD.
Woensdagavond sprak dr. med. Alfred Adler uit Weenen te Rotterdam voor de Vereeniging „Kinderstudie". De gehoorzaal van het Ziekenhuis was geheel gevuld. Dr. Pensu heette spreker hartelijk welkom in dezen kring, waar allen in opvoedingsvragen ten zeerste geïnteresseerd zijn. Daarop sprak dr. Adler over:
Verwahrloste Jugend.
Het is van belang den aanvangstijd van de verwaarloozing te bepalen. Want daardoor wordt altijd al de verderfelijke situatie gekenmerkt. Men hoort dan b.v.: „sinds hij op school is blijven zitten", „sinds zijne moeder is gestorven", „sinds een jonger broertje of zusje gekomen is," „sinds hij een anderen onderwijzer heeft gekregen, op een andere school gaat," „sinds broer of zuster een succes hebben behaald" etc. Altijd zijn het veranderingen van omstandigheden, die den drang van het kind tot gelding te komen, beïnvloeden, zoodat het daardoor op doornige paden geraakt.
Niet alle kinderen lijden schipbreuk, wanneer moeilijkheden zich voordoen, doch alleen zulke, die slecht zijn voorbereid. Het zijn vooral drie typen:
kinderen met minderwaardig aangelegde organen, die het leven als een zwaren last voelen;
kinderen, die zonder liefde en gestreng zijn opgevoed, daardoor het contact met het leven niet vonden en zich nu op aarde als in den vreemde gevoelen;
verwende kinderen, die alles van anderen verwachten en psychisch niet zijn voorbereid moeilijkheden te doorstaan.
Ondervinden zulke kinderen in hun leven ernstiger nederlagen, of komen zij in moeilijker omstandigheden, zooals zij boven werden genoemd, dan twijfelen zij aan hun kracht, verliezen hun zelfvertrouwen en zoeken voor hun drang om wat te zijn een tooneel, dat buiten het kader der beschaving valt, en waar zij door uiterlijke ijdelheden, door list en doortraptheid, een heldenrol trachten te spelen.
Hun falen dateert meestal uit den schooltijd. Zoodra zij meenen dat zij de hun daar gestelde taak niet aan kunnen — ofschoon ieder „vollsinniges" kind in staat is de school te volgen — begeven zij zich op glibberige paden en zijwegen. Zij verwaarloozen de school, blijven weg, huizen op straat, vervalschen rapporten, briefjes voor schoolverzuim en handteekeningen en komen weldra in aanraking met anderen, die voor hen denzelfden weg zijn gegaan. Daar doorloopen zij de geheele „school" der verwaarloozing, laten zich tot misdadige handelingen drijven om daardoor uit te blinken, toonen echter op deze zijwegen ook duidelijk hun lafheid tegenover het leven, aangezien zij niets dan laffe daden begaan. Hun ijdelheid en streven om zich bijzonder te onderscheiden voert hen weldra tot diefstal en misdrijven van anderen aard; zij vinden er voldoening in groot te doen, anderen met geschenken te overladen en ze om te koopen. Ze zijn licht toegankelijk voor „leer en leiding" van oudere en ervarener bentgenooten. Er zijn er echter ook die op hun eentje een vagebondenleven voeren.
Het is daarom in het bijzonder de taak van de school er voor te zorgen, dat geen kind ontmoedigd wordt. Met slechte cijfers en een strafsysteem is het niet gedaan. De schoonste taak van den onderwijzer bestaat daarin iederen „vollsinnigen" leerling vooruit te helpen. Gelukt hem dit niet alleen, dan verschaft de individuaalpsychologische school en haar vertegenwoordigers hem voldoende hulp en raad.
De individuaalpsychologische „Erziehungsberatungsstellen", consultatiebureaux voor opvoedingsvragen, zooals die in Weenen zijn opgericht, vervullen in samenwerking met ouders en onderwijzers deze taak. Een vragenlijst is voor dit doel opgesteld en verschaft een uitstekende gelegenheid zich te oriënteeren, in geval men met lastige kinderen te doen heeft. (De vragenlijst in 't Hollandsch wordt op aanvraag verstrekt door mevr. I. Verploegh Chassé, Individuaalpsychologe, van Bleiswijkstraat 153, Den Haag.)
Hartelijk applaus beloonde de boeiende voordracht. Na een vriendelijk woord van dank aan den spreker namens de vereeniging door dr. K. Pensu uitgesproken, werden nog eenige vragen beantwoord en o.a. de werkwijze der individuaalpsychologische consultatiebureaux nader geschilderd.
Fuente: «Verwaarloosde jeugd», Algemeen Handelsblad, Ámsterdam, jueves 22 de enero de 1925, edición de la tarde (Avondblad), p. 11 del ejemplar digitalizado, col. 1; sin firma. Delpher: artículo ddd:010657213:mpeg21:a0211, página ddd:010657213:mpeg21:p011. Transcripción hecha sobre la imagen de la página, cotejada con el OCR de la plataforma. Se conservan la ortografía de la época y las formas del impreso («vollsinniges», «bentgenooten»); el título de la conferencia, impreso con espaciado, va en cursiva. En el párrafo «Hun falen dateert…» el impreso tiene varias líneas de composición alternadas (p. ej. «Daar / doorloopen zij de geheele „school" der verwaar- / loozing, laten zich tot misdadige handelingen / drijven om daardoor uit te blinken, toonen / echter op deze zijwegen…» aparece intercalado con «Hun / ijdelheid en streven…»); se restituye el orden evidente sin añadir ni quitar palabras. El diario sitúa la conferencia el miércoles por la noche (21 de enero de 1925), la misma noche que la conferencia de Adler en La Haya ante la Sociedad Neerlandesa de Medicina; posiblemente la de Róterdam fue la víspera.