PROF. DR. ALFRED ADLER.

De beginselen der Individualpsychologie vrijwel gemeen goed. Rechtzinnigheid der leer niet noodig, maar verwrongen toepassing niet toelaatbaar.

We hebben gisteravond een onderhoud gehad met prof. dr. Alfred Adler, den stichter van de Individualpsychologische school, en hem gevraagd naar de vorderingen, die zijn leer maakt.

Prof. Adler gelooft dat zijn opvatting, dat men den mensch niet moet beschouwen uitgaande van bepaalde psychologische theorieën, maar den mensch als geheel in al zijn uitingen, gemeengoed geworden is, evenals zijn teleologische beschouwing der menschelijke gedragingen, die gezien moeten worden als gericht op een reëel of denkbeeldig levensdoel. Ook zijn leer van de orgaan-minderwaardigheid en die van het minderwaardigheidsgevoel en de daaruit voortkomende behoefte om zich te doen gelden, acht hij algemeen erkend.

Op onze vraag of er ook stellingen van zijn leer zijn, die bestreden worden, zei prof. Adler dat dit inderdaad zoo is. Er zijn bijv. psychologen, die het gemeenschapsgevoel metaphysisch noemen en het daarom, als niet practisch toe te passen, bestrijden, maar omgekeerd heeft de leer van het gemeenschapsgevoel ook bestrijders, die het niet metaphysisch achten en er daarom geen vrede mee kunnen hebben.

Verschillende leerstellingen van zijn school zijn hetzij direct, hetzij in veranderden, soms ook verwrongen vorm in andere psychologische en psychiatrische theorieën opgenomen.

We vroegen prof. Adler, of zijn leer steeds orthodox wordt toegepast.

„Ikzelf ben ook niet rechtzinnig in mijn leer," zegt hij, maar er zijn er die mijn stelsel of gedeelten ervan in verwrongen vorm weergeven en propageeren."

„Verhinderen die de ontwikkeling ervan?"

„Dat zal ik niet zeggen, die ontwikkeling laat zich niet verhinderen, op zijn hoogst remmen." Maar prof. Adler meent, dat algemeen erkend wordt, dat zijn theorie een belangrijke stap voorwaarts is.

„Is het stelsel al een afgerond geheel, of groeit het nog?"

„De Individualpsychologie ontwikkelt zich in de richting van de massapsychologie en de biologie."

Prof. Adler, die gedurende acht maanden colleges heeft gegeven aan het Long Island Medical College in N.-Amerika, is voor vijf jaren verbonden aan die universiteit waar hij een kliniek voor zenuwpatienten heeft. Daarom zal zijn assistent, dr. Frank Pearcey, zijn werk voortzetten. Het is, zegt prof. Adler, de eerste officieele leerstoel voor geneeskundige psychologie. De rector magnificus, dr. Frank Babbott, hoogleeraar in de interne geneeskunde, erkent de beteekenis van medische psychologie voor de aanstaande medici, die van het derde jaar af verplicht zijn de colleges te volgen en ook in het vak geëxamineerd worden.

We kwamen nog even terug op het niet rechtzinnig weergeven van de leerstellingen der „Individualpsychologie". Prof. Adler maakte toen de opmerking dat er volgelingen zijn, die verscheidene van zijn eertijds lang bestreden, maar ten slotte aanvaarde denkbeelden op zoodanige wijze verkondigen, dat men zeggen kan: ze dansen in afgedragen kleeren. Het zijn zij, die de leer verwrongen propageeren.

Prof. Adler, die hedenavond in Maison Boer te Amsterdam zal spreken over „Anlage, Vererbung und Milieu", zal in ons land vijftien lezingen houden.


Fuente: «Prof. Dr. Alfred Adler. De beginselen der Individualpsychologie vrijwel gemeen goed. Rechtzinnigheid der leer niet noodig, maar verwrongen toepassing niet toelaatbaar», Algemeen Handelsblad, Ámsterdam, viernes 19 de mayo de 1933, Avondblad, Vierde blad, p. 13, col. 4; sin firma. Transcripción hecha sobre la imagen de la página en Delpher (ddd:010663234:mpeg21:p013; artículo ddd:010663234:mpeg21:a0315), cotejada con el OCR de la plataforma, que omite la palabra «stellingen» en el tercer párrafo y confunde «zgn» por «zijn», «aoht» por «acht», etc. La entrevista tuvo lugar la noche del jueves 18 de mayo de 1933, víspera de la conferencia de Adler en Maison Boer (véase la crónica «Aanleg, erfelijkheid of milieu?», del mismo periódico, 20 de mayo de 1933). Se conservan la ortografía de la época y las formas del impreso («gemeen goed» en el subtítulo, «zenuwpatienten», la comilla de cierre sin la de apertura correspondiente tras «zegt hij»); los nombres «Frank Pearcey» y «Frank Babbott» se dan como en el impreso. El espaciado de los nombres propios se da en cursiva. Se omiten los artículos vecinos de la página.