De persoonlijkheid als geheel.
Het individu een totaliteit die voortdurend in beweging is en geen statisch geheel.
VOORDRACHT DR. ALFRED ADLER.
AMSTERDAM, 5 Juni. — De „Individualpsychologie” is gebaseerd op het principe, dat elk individu met zijn verschillende eigenschappen en bijzonderheden een geheel vormt, dat slechts kan worden begrepen, als men het rhythme kent, dat dit geheel beheerscht. Met deze beschouwing leidde prof. dr. Alfred Adler zijn voordracht in over het onderwerp „De Persoonlijkheid als Geheel”, die hij gisteravond voor de Vereeniging voor Individualpsychologie en tal van belangstellenden heeft gehouden.
Het individu is intusschen geen statisch geheel, maar een totaliteit, die voortdurend in beweging is. Ze is dus een dynamisch geheel. Het is nu de verdienste van de „Individualpsychologie”, de onverdeeldheid van deze dynamische beweging te hebben herkend. Alfred Adler heeft dezen dynamischen factor, die de ontwikkeling bepaalt, levensstijl genoemd.
Elk individu streeft ernaar, succes te behalen. Dit streven is geworteld in het diepste wezen van elken mensch en om dit doel te bereiken, past hij alle middelen toe, die hem ter beschikking staan. Vele menschen slaan hierbij echter een verkeerden weg in, die hen in conflict brengt met zichzelf en met de maatschappij. De „Individualpsychologie” beschouwt het derhalve als haar voornaamste paedagogische taak, den mensch te leeren, zijn leven in harmonie te brengen met zijn levensstijl en met de maatschappij. Ze huldigt dus een finalistische opvatting.
Alle menschen zijn verschillend. Om een mensch te kunnen helpen, moet men derhalve het doel kennen, dat hij nastreeft. Dit kan men, als men over een goed psychologisch instinct beschikt, afleiden uit den levensstijl.
Elk individu moet reeds als embryo in harmonie trachten te komen met zijn omgeving. Het vermogen, deze taak te volbrengen, is niet aangeboren. Een bewijs hiervoor levert de evolutie. Het leven plaatst den menschen immers steeds voor andere problemen. Ten tweede is elk probleem niet van dezelfde beteekenis voor alle menschen. Het milieu en de opvoeding zijn ten opzichte hiervan ook niet alleen toonaangevend, daar twee menschen, die in dezelfde omgeving opgroeien, soms een geheel andere instelling tegenover het leven kunnen hebben en zich dientengevolge volkomen verschillend gedragen.
De „Individualpsychologie” heeft nu een anderen factor naar voren gebracht om een verklaring te geven voor dit verschil. Elk individu bezit nl. een scheppende kracht en deze kracht bepaalt den levensstijl en het doel. Prof. Adler maakte deze stelling aanschouwelijk, door een analogie aan te halen. Het kind is, als het ware, geladen met electriciteit, die tracht, zich te ontladen. De golven bereiken intusschen niet allen haar doel, daar de wereld niet ideaal is. Dientengevolge tracht de mensch zijn streven naar succes, dat hij niet kan onderdrukken, dikwijls op een verkeerde manier te bevredigen, waardoor hij in conflict geraakt met zichzelf en met de maatschappij.
Fuente: «De persoonlijkheid als geheel. Het individu een totaliteit die voortdurend in beweging is en geen statisch geheel. Voordracht dr. Alfred Adler», De Telegraaf, Ámsterdam, viernes 5 de junio de 1936, Avondblad, Vierde Blad, p. 7 (p. 13 del ejemplar digitalizado), sin firma. Transcripción hecha sobre la imagen de la página en Delpher (ddd:110577017:mpeg21:p013; artículo ddd:110577017:mpeg21:a0254), cotejada con el OCR de la plataforma. El espaciado de «Alfred Adler» se da en cursiva. Las palabras partidas a final de línea se unen.