--- Title: Gemeenschapsgevoel en karakter Description: De Telegraaf, Amsterdam, zaterdag 8 mei 1937, Avondblad, Eerste Blad, blz. 2 (rubriek Wetenschappen), zonder ondertekening. Verslag van de twee voordrachten (Das Weltbild des Neurotikers und des Psychiaters en Das Weltbild des Verbrechers) die Alfred Adler op 7 mei 1937 aan de Universiteit te Leiden hield, op initiatief van prof. E. A. D. E. Carp. Author: Periodista sin firma URL: https://adler.school/archivo/adler/cronicas/original/1937-05-08%20Gemeenschapsgevoel%20en%20karakter --- WETENSCHAPPEN. # GEMEENSCHAPSGEVOEL EN KARAKTER. ## De neuroselijder is een „slechte verliezer”, die door omstandigheden sterk geïrriteerd wordt. ## PROF. ALFRED ADLER TE LEIDEN LEIDEN, 8 Mei. — In een stampvolle collegezaal, waarin zich, behalve een zeer groot aantal studenten en eenige hoogleeraren der Universiteit, o.w. de rector magnificus prof. dr. J. v. d. Hoeve, bevonden, heeft, dank zij het initiatief van prof. dr. E. A. D. E. Carp, hoogleeraar in de psychiatrie, prof. Alfred Adler, de bekende individuaal-psycholoog, gistermiddag een tweetal voordrachten gehouden. Door zijn persoonlijken verhaaltrant, zijn vlotte en ongedwongen wijze van voorstellen heeft de inleider zijn auditorium van de eerste tot de laatste minuut in spanning weten te houden. In zijn eerste lezing besprak de professor „Das Weltbild des Neurotikers und des Psychiaters”. Na eerst de doelstelling der individuaal-psychologie te hebben belicht en er op te hebben gewezen, dat de betrekking van het „Ich” tot het „Du”, de betrekking dus van het Ik tot de menschheid, voorts de arbeid, het werken, dat de betrekking tusschen het individu en de geheele aarde onderhoudt en eindelijk de liefde de drie probleemstellingen zijn, waar deze leer van uit gaat, ging de inleider over tot de behandeling t.o.v. den levensstijl, die zich reeds in het 3e tot het 4e jaar begint af te teekenen en in verband moet worden gezien met het gemeenschapsgevoel, de wijze, waarop het individu t.o.v. 't leven stelling neemt. Of het nu moeilijke kinderen zijn, nerveuzen, dronkaards, perversen of wie ook, steeds weer is het 't gebrek aan gemeenschapsgevoel, dat mede als oorzaak moet worden gezien. Zoo ook moeten de neuroselijders worden beschouwd; zij hebben bovendien te weinig activiteit en wanneer zij een shock beleven, komen zij in vibratie; vooral die plekken, die organen, die gemakkelijk verwondbaar zijn, worden aangetast. Prof. Adler heeft het begrip van de orgaanminderwaardigheid ingang doen vinden: het lijden zoekt uiting in het orgaan, dat den minsten weerstand heeft. ### Droom en levenshouding. Het nerveus gedisponeerde neurotische kind is overgevoelig, licht beleedigd, vergeet niet gauw en is een slechte verliezer, in tegenstelling tot den „gemeenschapsmensch”, die een goed verliezer is; deze wordt niet, in gelijke mate als de nerveuze mensch, door de omstandigheden geïrriteerd. Aan de hand van een sprekend voorbeeld lichtte de spreker verder de beteekenis toe van den droom, waarbij hij er op wees, welk een groote beteekenis de structuur van den droom voor den individuaal-psycholoog heeft, men ziet er de richting in van den patiënt, zijn standpunt t.o.v. de wereld, zijn levenshouding. In zijn tweede lezing sprak prof. Adler over „Das Weltbild des Verbrechers”. De misdaad is te zien in het licht der opvatting, dat de delinquent niet over voldoende gemeenschapsgevoel beschikt. Natuurlijk speelt de stamboom, speelt de erfelijkheid, alsmede het milieu ook een rol, maar deze factoren zijn toch niet de voornaamste. Ook de opvoeding is dikwijls van beteekenis: verwende kinderen krijgen niet de gelegenheid hun gemeenschapsgevoel tot uiting te brengen en iets soortgelijks vindt men bij kinderen, die verwaarloosd zijn. Later zullen zij door de levensproblemen geïrriteerd worden en een anti-sociale activiteit zal hen tot den aanval doen overgaan. Verrijking van eigen persoon ten koste van het bezit van anderen, ziedaar de definitie van misdaad, volgens prof. Adler. De meeste misdadigers vertoonen geen gemeenschapsgevoel; zij zijn laf en bang en hebben slechts hun slimheid om over anderen te heerschen, beramen een plan en berouwen later hun.... fout, waardoor zij in de handen der politie zijn geraakt. Zij praten met elkaar in de gevangenis, vormen een „universiteit”, leeren van elkaar.... Na dit alles met eenige voorbeelden te hebben geïllustreerd, besloot prof. Adler zijn belangwekkende voordracht. --- *Fuente:* «Wetenschappen. Gemeenschapsgevoel en karakter. De neuroselijder is een „slechte verliezer”, die door omstandigheden sterk geïrriteerd wordt. Prof. Alfred Adler te Leiden», *De Telegraaf*, Ámsterdam, sábado 8 de mayo de 1937, Avondblad, Eerste Blad, p. 2, sin firma. Transcripción hecha sobre la imagen de la página en Delpher (ddd:110577367:mpeg21:p002; artículo ddd:110577367:mpeg21:a0086). El OCR del artículo en Delpher solo recoge la primera columna; la continuación, en la columna siguiente (desde «den: het lijden zoekt uiting…», con el ladillo «Droom en levenshouding» y la segunda conferencia), se transcribe directamente de la imagen. Las palabras partidas a final de línea se unen. Se omiten los anuncios intercalados.