---
Title: Dr. Alfred Adler
Description: Nieuwe Rotterdamsche Courant, Rotterdam, vrijdag 23 Januari 1925, Ochtendblad (blz. 6 van het exemplaar in Delpher). Ongeteekend verslag van de voordracht van dr. Alfred Adler «Der soziale Faktor in der Neurose und Psychose» voor de Amsterdamsche Neurologenvereeniging en de Nederlandsche Vereeniging voor Psychiatrie en Neurologie (Amsterdam, Januari 1925): de drie levensvragen — maatschappij, erotiek, beroep —, de ontmoedigde houding van den zenuwpatiënt, de voorgeschiedenis, het geval van een meisje dat haar omgeving door angst tyranniseerde.
Author: Periodista sin firma
URL: https://adler.school/archivo/adler/cronicas/original/1925-01-23%20Dr.%20Alfred%20Adler
---


<!-- blz. 6 -->

# Dr. Alfred Adler.

Voor de Amsterdamsche Neurologenvereeniging en de Nederl. Vereeniging voor Psychiatrie en Neurologie heeft dr. Adler in de tweede van de reeks door hem te houden conferenties gesproken over: Der soziale Factor in der Neurose und Psychose. De individueele psycholoog behandelt geen ziekte, maar beziet den persoon in verband met de omgeving. Hoe verhoudt de te behandelen persoon zich tot de onontkoombare vragen, die het leven hem of haar stelt. Dr. Adler onderscheidt drie hoofdvragen: 1°. de vraag in verband van de houding van den patiënt tot het gezelschapsleven, tot de maatschappij; 2°. in verband met de houding van den patiënt tot de erotiek; 3°. in verband met de houding van den patiënt tot zijn beroep. De zenuwpatiënt zal in verband met deze drie factoren een ontmoedigde, weifelende houding aannemen: hij onttrekt zich aan maatschappelijk verkeer, ontwijkt erotische verhoudingen, waarbij het niet alleen gaat om sexueele verhoudingen en hij weet niet welk beroep hij zal opnemen. Komt hij toch tot dit laatste, dan blijft hij vaak halverwege steken.

Al deze drie elementen zijn geen particuliere aangelegenheid, maar ze betreffen het heil der maatschappij, waaraan niemand zich onttrekken kan. En al deze patiënten geven schijnbare beweegredenen en oorzaken, waarom ze terugschrikken. Er is slechts één verklaring voor het optreden der neurose en die ligt in de voorgeschiedenis. Zonder paedagogisch inzicht acht dr. Adler de psychologie niet bestaanbaar. Het is de zaak van den zenuwarts, die beweeggronden in de voorgeschiedenis op te sporen. Als voorbeeld haalde dr. Adler het geval aan van een meisje, dat door haar angstgevoelens haar omgeving tyranniseerde, welke haar in haar vroege jeugd de gedachte had bijgebracht, dat een vrouw niets waard was en dat een meisje mooi moet zijn, terwijl men haar had gezegd, dat ze leelijk was. Het meisje was niet leelijk en beteekende ook veel door haar intelligentie; zoodra ze tot het inzicht kwam, dat het onware factoren waren, die haar leven hadden gericht, verdween haar neurose.

Bij nerveuze menschen heeft men steeds te doen met menschen, die door hun opvoeding slecht voorbereid zijn voor het maatschappelijk leven.

---

*Fuente:* «Dr. Alfred Adler», *Nieuwe Rotterdamsche Courant*, Róterdam, viernes 23 de enero de 1925, edición de la mañana (Ochtendblad), p. 6 del ejemplar digitalizado, final de la col. 2 y comienzo de la col. 3; sin firma. Delpher: artículo ddd:010027625:mpeg21:a0085, página ddd:010027625:mpeg21:p006. Transcripción hecha sobre la imagen de la página, que es de mala calidad (el OCR de la plataforma es casi ilegible); las últimas líneas de la col. 2, muy borrosas, se han leído con ayuda del texto idéntico publicado por *Het Vaderland* («Over neurose en psychose», 23 de enero de 1925, ddd:010009506:mpeg21:a0020). Donde los dos impresos difieren se sigue la NRC («bestaanbaar», «de zaak van den zenuwarts»; *Het Vaderland*: «verstaanbaar», «de taak»). Se conserva la ortografía de la época.
